ما به آن دو خطاب كرديم « و گفتيم : به سوى اين قوم برويد كه آيات ما را تكذيب كردند » ( * ( فَقُلْنَا اذْهَبا إِلَى الْقَوْمِ الَّذِينَ كَذَّبُوا بِآياتِنا ) * ) . آنها از يك سو آيات و نشانه‌هاى خدا را كه در آفاق و انفس و در تمام عالم هستى وجود دارد عملا تكذيب نمودند ، و راه شرك و بت پرستى را پيش گرفتند ، و از سوى ديگر تعليمات انبياى پيشين را نيز ناديده گرفته ، و آنها را تكذيب نمودند . ولى با تمام تلاش و كوششى كه موسى و برادرش انجام دادند ، و با ديدن آن همه معجزات عظيم و متنوع و روشن ، باز راه كفر و انكار را پيش گرفتند ، لذا « ما آنها را شديدا در هم كوبيديم و نابود كرديم » ( * ( فَدَمَّرْناهُمْ تَدْمِيراً ) * ) . واژه « تدمير » از ماده « دمار » به معنى هلاكت از يك طريق اعجابانگيز است و براستى هلاكت قوم فرعون در امواج خروشان نيل ، با آن كيفيتى كه مىدانيم از عجائب تاريخ بشر است . همچنين « قوم نوح را هنگامى كه تكذيب رسولان الهى كردند ، غرق نموديم و سرنوشت آنها را نشانه روشنى براى عموم مردم قرار داديم ، و براى همه ستمگران عذاب دردناكى فراهم ساختيم » ( * ( وَقَوْمَ نُوحٍ لَمَّا كَذَّبُوا الرُّسُلَ أَغْرَقْناهُمْ وَجَعَلْناهُمْ لِلنَّاسِ آيَةً وَأَعْتَدْنا لِلظَّالِمِينَ عَذاباً أَلِيماً ) * ) . جالب توجه اينكه مىگويد : آنها تكذيب رسولان كردند ( نه تنها يك رسول ) چرا كه در ميان رسل و پيامبران خدا در اصول دعوت ، تفاوتى نيست ، و تكذيب يكى از آنها تكذيب همه آنها است ، بعلاوه آنها اصولا با دعوت همه پيامبران الهى مخالفت داشتند و منكر همه اديان بودند . همچنين « قوم عاد و ثمود و اصحاب الرس و اقوام بسيار ديگرى را كه در اين ميان بودند هلاك كرديم » ( * ( وَعاداً وَثَمُودَ وَأَصْحابَ الرَّسِّ وَقُرُوناً بَيْنَ ذلِكَ